Sibilla

Sibilla

 

NAAM: Sibilla 

GESLACHT: teef
STAMBOEKNUMMER: LO1666360
FOKKER: Ivan Gatto
GEBOORTEDATUM: 04-03-2016
VADER: Malacabreze Arturo
MOEDER: Numa
KLEUR: Zwart

FOTO'S
STAMBOOM

 

 

 

Belgian Cane Corso Club - JHVD 2017
BOB

Belgian Cane Corso Days - Raduno 2017
Keurmeester Roberto tavola
1 U

 

 

Discospondylitis,

Hoe een bacterie een hond kan vernietigen tot in het bot…

Deel 1

Het verhaal van Sibilla…

Sibilla onze Cane Corso met een verhaal. Ons meisje. Een verhaal voor in de boeken. Een prachtig lang verhaal over een hond met helaas een veel te kort leven. Veel te jong overleden. Onze Sibilla, geliefd en gemist.

Het begon allemaal in de zomer van 2016 in Italië toen ik Nera mocht ophalen bij de fokker. Een moment dat ik nog een Cane Corso mocht uitzoeken. Een Cane Corso voor mijn zus en haar gezin. Een moeilijke keus tussen een prachtige reu en een teef. Voor mijn zus hebben we de reu gekozen vanwege zijn stabiele karakter, perfect passend in hun gezin. Sibilla zat in mijn hart. Maar ik had al een andere hond uitgekozen.

De gedachten aan Sibilla kon ik niet loslaten en ze is uiteindelijk toch naar Nederland gekomen. Nog geen 48 uur nadat ze in Nederland was gekomen vroeg ik aan de nieuwe eigenaar hoe het met Sibilla ging in haar nieuwe omgeving. Sibilla was verdwenen. Ontsnapt en spoorloos. Midden in de winter. Het duurde te lang voor ze gevonden werd en ik stapte in de auto, gereed met het typische fluitje van de fokker Ivan. Het fluitje waar alle honden, die wij hebben van Ivan, nog steeds op reageren. Nog onderweg kreeg ik bericht dat ze eindelijk gevonden was. Wat was ik blij. Ik reed door, ik wou haar zien, ik wou haar knuffelen. Met veel pijn en moeite liet ik achter bij de eigenaren. De tranen rolden over mijn wangen. Ik had wat met dit hondje. Wat ik met haar had kan ik vandaag de dag nog niet onder woorden brengen. Ze was en blijft speciaal.

Maanden later kregen we het bericht dat Sibilla weg moest. Ze had de andere hond doodgebeten en de situatie was niet veilig. Arno haalde haar op. Ik vroeg me af of dat wel verstandig was met dit gegeven. Arno heeft het in alle rust opgepakt en Sibilla langzaam laten wennen aan Anna. De twee raakten onafscheidelijk van elkaar. Sibilla is een onderdanig en aanhankelijk hondje. Anna dominant en de twee konden daarmee goed overweg. Elke keer als ik op bezoek kwam knuffelde ik haar. Ik was zo blij dat het bij Arno goed ging en ik van haar kon meegenieten.

In september zijn we samen op vakantie gegaan, Arno en ik, samen met Sibilla. Anna mocht logeren bij de buren. Wat was Sibilla een heerlijke hond op vakantie. Ze bloeide nog meer op. Ze was ontzettend lief. Lag rustig tussen ons in en ging overal mee naar toe. Sibilla, een hond met humor en soms wat angst. Deze reis veranderde onze toekomst. Een toekomst die we weer samen gingen delen. Met onze honden. Een nieuw huis. Een nieuwe start. Sibilla bij ons samen.

We leken allemaal op een roze wolk te zitten. Wat kon er nog misgaan? Onze droom gingen we samen voortzetten. Al onze honden onder één dak.

Helaas werd Sibilla in het begin van 2018 ernstig ziek. Sibilla die altijd zo vrolijk was veranderde in een zielig hoopje ellende. We gingen door de medische molen en kwamen met een arsenaal aan medicatie thuis. Sibilla leek in eerste instantie een hernia te hebben. We schakelden een orthomanuele dierenarts in, die ontdekte dat alle wervels scheef zaten in haar rug. Wat scheef zat werd recht gezet en de opdracht voor thuis was: masseren. Wat genoot ze daarvan. Helaas sloegen de medicatie en behandeling niet aan en bleek er toch echt iets anders aan de hand te zijn. Ze kreeg andere medicatie en in nog geen 24 uur tijd kreeg ze weer haar bekende streken. Er was weer hoop.

Helaas bleek de verbetering niet blijvend en hebben we een CT scan laten maken van haar rug. Al die tijd liep Sibilla moeilijk. Een kromme rug en een enorme deuk na haar halswervels. Haar koppie altijd omlaag. Sibilla kon maar moeilijk opstaan en nog moeilijker haar draai vinden om te gaan liggen. Na de CT scan kwam er eindelijk duidelijkheid. Discospondylitis, een infectie aan de ruggenwervels en tussenwervelschijven. Normaal word discospondylitis op twee- hooguit drie wervels gevonden. In het geval van Sibilla bevond de bacterie zich op 8 wervels, verdeeld over meerdere plekken. Niet kenmerkend en daarmee dus zeldzaam. De infectie heeft haar botweefsel aangetast (osteolyse). Als de antibiotica snel aanslaat blijft de schade beperkt.  Er werd gestart met een antibioticakuur en er leek een kleine verbetering op te treden. Helaas niet voldoende en er werd een tweede kuur achteraan geplakt. In de tussentijd struinde ik het internet af op zoek naar waardevolle informatie. Er is niet veel te vinden over deze ziekte en de enkele Universitaire studies die we hebben doorgenomen gaven geen prognose die hoop deed leven. Al die tijd werd haar pijn onderdrukt met een pijnstiller/ontstekingsremmer. Helaas hebben we de tweede kuur niet af kunnen maken. In een paar dagen tijd verslechterde de gezondheid van Sibilla. Ik belde de dierenarts en kon dezelfde dag uiteraard nog terecht.

Wat deed het pijn haar te zien worstelen, te zien vechten en pijn te zien lijden. Wat had ze het zwaar in de auto, in de wachtruimte. Strompelend liep ze de behandelkamer binnen en ook de dierenarts zei: "Dit ziet er niet goed uit". Er was weinig hoop. De bacterie had de wervels in de rug ernstig aangetast en had zich uitgebreid. Als die eerste kuur was aangeslagen was de schade beperkt gebleven.

Het duurde even voordat ook de dierenarts zijn advies kon uitbrengen. Zo jong. We moesten haar laten gaan. Het was de beste beslissing die we voor Sibilla konden nemen. Maar ook de meest moeilijke. Zo jong, Zo mooi, Zo lief. Voor altijd in gedachten. Geliefd en gemist.

Deel 2

Discospondylitis

Discospondylitis is een neurologische aandoening bij de hond, een infectie aan de tussenwervelschijven en aanpalende wervels in de rug, veroorzaakt door een bacterie. Discospondylitis komt vooral voor bij de hond en wordt meer gezien bij de grotere hondenrassen dan de kleine rassen en minder vaak bij kruisingen. 

Discospondylitis wordt over het algemeen veroorzaakt door een bacteriële infectie maar er zijn ook gevallen bekend waarbij het veroorzaakt wordt door een schimmel. Er zijn verschillende infectiewegen bekend die discospondylitis kunnen veroorzaken. Dit kan uiteenlopen van een blaasontsteking tot ontsteking in de tanden tot een wondje groot of klein ergens op het lichaam. Studies tonen tevens aan dat het door een migrerend voorwerp in het lichaam veroorzaakt kan worden.

Een snelle diagnose en het tijdig starten van een juiste therapie is belangrijk. In een aantal gevallen kan een röntgenfoto uitsluitsel geven. In de meeste gevallen is echter een CT of MRI scan nodig voor de diagnose. In de eerste 2 tot 6 weken na het ontstaan van de symptomen blijkt het moeilijk om aan de hand van röntgenfoto’s een goede diagnose te stellen. Deze zijn vaak pas in een vergevorderd stadium zichtbaar. Daarom is een CT of MRI scan aan te raden voor de juiste diagnose.

De eerste symptomen van discospondylitis zijn vaak vaag. Algehele malaise en pijn zijn typerend. Andere kenmerken van discospondylitis zijn

  • Lopen met een kromme rug
  • Met het hoofd omlaag lopen
  • Niet willen lopen
  • Niet meer kunnen springen
  • Moeilijk opstaan, moeilijk gaan liggen

Door het kenmerkende chronisch ziek-zijn kunnen de volgende symptomen voorkomen

  • Koorts
  • Gewichtsverlies
  • Instabiliteit
  • Niet willen eten
  • Stijfheid
  • Slome, inactieve houding, depressie

Op het moment dat discospondylitis tijdig wordt gediagnostiseerd heeft een volledig herstel de meeste kans.  Discospondylitis wordt meestal gezien op twee, hooguit drie wervels in de rug. In uitzonderlijke gevallen op meer wervels. Op het moment dat tijdig wordt gestart met de behandeling met antibiotica is de kans groot dat de hond zal herstellen en er geen blijvende schade wordt aangericht. Er zijn diverse soorten behandelingen mogelijk bij discospondylitis, zoals chirurgische behandeling en medicamenteuze behandeling. De behandeling met medicatie is de meest toegepaste behandeling. Chirurgische behandeling wordt meestal toegepast indien de hond neurologische uitval vertoont.

Helaas zijn er meerdere gevallen bekend waarbij de antibiotica niet aanslaat. Er zijn verschillende studies bekend waarbij er bloedtesten en urinetesten werden afgenomen om te achterhalen om welke bacterie of schimmel het gaat. Ook onderzoeken op resistentie van antibiotica zijn in deze studies bekend. In veel gevallen herstellen de honden, helaas zijn er ook gevallen waarbij de hond niet hersteld. Dit heeft meerdere oorzaken: niet tijdige diagnose, resistentie op antibiotica of het niet kunnen vaststellen om welke bacterie het gaat.

Sibilla (04-03-2016/22-05-2018)