Eerste trip naar Servië

carte serbieMijn eerste trip naar Italië was net achter de rug toen ik de kans kreeg om naar Servië te gaan met Jan om daar Cane Corso fokkers te bezoeken met in het bijzonder Spunkgang Kennel in Vojka.

En op het moment dat ik terug thuis ben, met enorme vermoeidheid weet ik niet waar ik moet beginnen met schrijven en het uitzoeken van de foto’s.

Aankomst Belgrado – Vojka

Op vrijdagmiddag zijn we op tijd vertrokken om eerst Jan op te halen bij zijn huis om vervolgens afgezet te worden op het vliegveld van Eindhoven. Met zenuwen in de benen was het tijd voor een kritische paspoortcontrole, immers valt de bestemming buiten de EU. Altijd even spannend vertrekken naar een onbekende bestemming met een planning die nog even een verassing is.
Na een uur en een kwartier waren we alweer geland in Belgrado, de hoofdstad van Servië waar we opgepikt werden door Slobodan en zijn broer Sasa.
Meteen werden we verrast met een bezoek aan onze eerste Cane Corso van dit weekend een reu waarvan ik de naam niet meer weet en geen foto’s van heb kunnen maken omdat de avond al gevallen was en dus te donker voor foto’s.
De route vervolgde naar een kennis met een prachtige Berner Senner en het eerste wat me opviel was een prachtig gangwerk en hoe gezond deze honden uitzagen iets waar ik later in mijn blog zeker op terug zal komen.
Na de Berner Senner kregen we onze eerste ontmoeting met Jazz gefokt door Slobodan.

En daarna was het tijd om in te checken bij het hotel.
Prima hotel voor die prijs in Vojka zelf op 5 minuten afstand van Slobodan. En na een pauze van 5 minuten om me op te frissen was het de beurt aan Slobodan zijn kennel zelf…Spunkgang.
In het donker met wat licht vast een blik kunnen werpen op zijn honden en de aanwezige puppen van 8 weken oud.

Daarna was het tijd voor te loungen en wat te drinken…Rakija. Ze vertelde me dat er “maar” 40 % alcohol in zat, maar smaakte bijna naar pure alcohol en was niet aan mij of jan besteed.
Even een stukje van wikipedia:
Rakija of rakia is vergelijkbaar met cognac, gemaakt door distillatie van vergiste vruchten. De drank is erg populair in de gehele Balkan, Italië en Frankrijk. De Turkse raki wordt vaak verward met rakija. Het verschil zit in de anijssmaak van de raki, die daardoor eerder onder te brengen is bij de ouzo en grappa.
Het alcoholpercentage is normaal gesproken 50%, maar thuis-geproduceerde rakija kan sterker zijn, gewoonlijk 75 tot 80%. Prepečenica is dubbel gedestilleerde rakija, met een alcoholgehalte van soms meer dan 80%.

Er volgde een aantal goede gesprekken en ik moest zeggen dat we ons goed verstaanbaar Engels konden praten. Het viel me op dat Slobodan erg zijn best doet, kritisch is op zijn eigen honden en zich absoluut heeft verdiept in het ras. De kast met prijzen was enorm, leuk om te zien en ik vroeg me af of ik er in de aankomende jaren net zoveel weet te verzamelen.

Ik denk dat het een uur of 2 was toen we terug kwamen in ons hotel en voordat ik ging slapen heb ik eerst het thuisfront een berichtje gestuurd. Wat later viel ik in een lichte slaap en de volgende morgen was ik al weer om half 7 wakker. Aan slaap zou ik dit weekend aardig te kort komen.

De volgende dagDSC02484

Het ontbijt de volgende was simpel maar prima. Het brood was heerlijk vers gebakken en smaakte meer dan goed. De koffie vind ik gewoon niet te drinken, misschien ben ik wel te veel verwend met goede koffie thuis.
Jan en ik besloten om een even het centrum in te lopen om wat geld te wisselen, met de euro betalen is niet gebruikelijk. Het was fijn even een frisse neus te halen, daar ik ontzettend benauwd werd op de kamer. Bij het verkeersbord Vojka heb ik even wat foto’s gemaakt voor Jan, immers komt zijn Vojka daarvandaan.

Tegen een uur of 11 werden we opgepikt door Slobodan om alle honden in zijn kennel te zien. Temperamentvol zoals ik graag zie als ze in de kennel zitten maar zodra ze buiten de kennel komen zijn het eigenlijk gewoon ontzettend lieve honden die graag geknuffeld worden.
Eén voor één werden ze naar buiten gehaald, lieten ze het gangwerk en de tanden zien. Even de tijd genomen om een paar foto’s daarvan te maken. Het is niet makkelijk om in korte tijd foto’s te maken van het gangwerk met een beperkte geheugenkaart. Persoonlijk was ik aardig onder de indruk van Maxa ( Shakira Spunkgang x Murano Sangue Magnifica ) een reu van 9 maanden.DSC02585

Couperen

Servië is één van de landen waar het couperen van oren en staart niet verboden is en voor ons kwam er een gelegenheid om te mogen zien hoe dit gebeurd. In dat opzicht zijn ze daar heel open over en vertellen ze hoe dit in zijn werk gaat. Het was geen gelegenheid waar ik naar uitkeek maar wou het wel graag met eigen ogen zien. Ik had het er best wel even moeilijk mee en ga hier ook niet uitgebreid over schrijven. Ik kan niet anders zeggen dan dat er met precisie word gewerkt en ze de tijd nemen om het zo perfect mogelijk te doen.

Fokkers bezoeken

Ik had graag in een zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk fokkers willen bezoeken om zoveel mogelijk honden te kunnen zien. In eerste instantie zouden we op zaterdag naar Sagnue Magnifica rijden om deze kennel een bezoek te brengen. Het was spijtig te horen dat Branco toch niet aanwezig was en we pas op dinsdag konden komen.
Het was even een teleurstelling, je komt er op zo’n moment achter dat de fokkers onderling geen vrienden zijn en met een ander doel zouden we proberen Strajano Kennel te bezoeken.
Onder het mom van “op zoek naar een pup” waren we welkom in deze kennel. Ik verheugde me erop want had daar al een aantal mooie honden zien zitten op foto’s. We werden gastvrij ontvangen, maar helaas was het al donker, te weinig licht en mijn camera had geen zin meer om de flitser nog te gebruiken. Toch heb ik een aantal honden in me opgenomen en was ik erg te spreken over Orfeus, Ofelia en Alisa. Deze honden spraken me erg aan, ondanks het gebrek aan daglicht. Met 70 honden waarvan 40 in deze kennel is het natuurlijk niet niks. Toch viel me op dat de kennels ontzettend ruim waren en ik denk dat sommige kennels dezelfde diepte hadden als mijn eigen achtertuin. We werden nog even mee genomen naar binnen om wat te drinken en te kletsen, ik heb me redelijk op de achtergrond gehouden en vooral geluisterd en alles op me in laten werken.

DSC02585Na het bezoek aan Strajano Kennel hebben we nog een aantal andere honden gezien die niet gefokt zijn door Slobodan, het was fijn dat hij de moeite nam om ons toch zoveel mogelijk te laten zien.

In een park met wat licht vond de ontmoeting plaats met een nazaat uit Gvido. De hond wantrouwde ons wel maar liet zichzelf graag showen. Ik heb met mijn telefoon een foto hiervan kunnen nemen, maar deze zijn te beperkt om een duidelijk beeld te geven van deze hond.

Na deze bezoeken zijn we terug gegaan naar het hotel om wat uit te rusten, de volgende dag stond een internationale hondenshow op de planning in Novi Stad.
Helaas heb ik die nacht erg slecht geslapen….

Internationale hondententoonstelling Novi Stad editie 36

Een koude ochtend bracht ons naar Novi Stad waar zich een internationale hondententoonstelling bevond. Met 22 ingeschreven Cane Corso’s het moment om deze te aanschouwen en foto te maken. Een paar interessante honden gezien, ondanks de regen. Vandaag was ook de verloofde van Slobodan, Milicia erbij en ik vond haar meteen ontzettend aardig daar we een paar van dezelfde eigenschappen bleken te hebben.
Na afloop zijn we binnen wat gaan drinken om even op te warmen, het ging dan ook steeds harder regenen. Na een kop koffie ( Nescafe is wel te drinken) was het eens tijd voor een lekker biertje, deze smaakte goed! Samen met Jan en Slobodan heb ik een nieuw showlijntje van goede kwaliteit uitgezocht. Ik wou eigenlijk graag één van leer maar deze werd me afgeraden. Voor de prijs hoefde ik het niet te laten, het is gewoon voor onze begrippen spot goedkoop en vergelijkbaar met wat we in Nederland op de show kunnen krijgen, voor een hogere prijs. Ik was blij met wat ik had uitgezocht.
Voor de thuisblijvers hadden Jan en ik een t-shirt gekocht van de Cane Corso, wederom voor de prijs hoefde we het niet te laten liggen. Het was jammer dat we niet genoeg dinars hadden meegenomen, want had er eigenlijk meer willen meenemen als cadeautje (volgende keer beter)

DSC02674

DSC02735DSC02843

Het was tijd om te gaan, tijd om te eten en paar kilometer verder maakte we de stop in een restaurant. Het eten smaakte goed, en wederom voor de prijzen hoef je het niet te laten. Het is even moeilijk om re respecteren dat je absoluut niks mag betalen, zelfs sigaretten of een fles water bij een tankstation mochten we niet zelf betalen. Voor ons is het juist goedkoop, de levenstandaard ligt hier gewoon lager maar toch voelt het voor ons Nederlanders vreemd om niks bij te mogen dragen. Ze worden zelfs boos als je stiekem toch vast wil afrekenen.

Ondanks de regen zijn we toch even naar Novi Stad zelf gegaan, een prachtig en kleurrijk centrum die heel gezellig en ook hip aandoet. In Novi Stad bevinden zich tal van leuke koffie barretjes echter bij vele stond een leger aan politie bij de deur, het bleek dat er een voetbalwedstrijd plaats vond en ook hier kennen ze voetbal hooligans. Ik heb niks met voetbal en wederom een klik met Milica.

De gezellige koffie bar midden in het centrum, ingericht in jaren 60 stijl deed knus en warm aan. Wederom een Nescafé bestelt, wat gewoon wel te drinken en een vitamine water, erg lekker.
Er vonden zich een paar pittige discussies plaats en Jan ik stonden op dat moment even loodrecht tegen over elkaar en we besloten om het er even niet meer over te hebben, daar we gewoon ieder een andere mening hadden. Het is goed af en toe zo’n discussie te hebben, leerzaam en ik probeerde aan mijn buurman deze uit te leggen. Ondanks dat mijn Engels niet al te best is, door te spreken leer je het snel en ik had de indruk dat we elkaar goed konden begrijpen.

Na Novi Stad zijn we even terug gegaan naar het hotel om even bij te komen en ons op te laden voor de avond planning in Belgrado. Dat moment kon Slobodan gebruiken om zijn eigen honden te verzorgen. Je voelt je lichtelijk schuldig dat je al hun tijd in beslag neemt.

Tegen de avond regende het nog steeds, kan ook niet anders, ik lijk deze wederom met mij mee te nemen. Vanuit de auto hebben ze ons Belgrado laten zien. De stad zelf intrigeerde me enorm. Het was voornamelijk grauw en grijs, met prachtige uitblinkers zoals de grote orthodoxe kerk, prachtige hotels, het fort en tal van andere gebouwen. Een groot contrast waarin je kon voelen dat dit land een historie heeft.

Na deze route was het tijd om te eten in Novok, één van de restaurants van de beroemde Servische tennisser waar ik zelf nog nooit van gehoord had, daar deze sport mijn interesse totaal niet heeft. Het eten was goed en lekker, echter was ik niet de meest gezellige persoon. Het gebrek aan slaap, gemis van Arno en de honden en alle indrukken die ik dit weekend had opgedaan waren we even te veel en er vloeide wat tranen. Ik was blij dat we terug gingen naar het hotel, voelde me schuldig want Slobodan en zijn vriendin maakte zich wat zorgen en dachten dat ik het niet naar mijn zijn had. Ik heb een fantastisch weekend gehad, maar heimwee stak de kop op. In het hotel heb ik paar uur geslapen, had ik nodig maar lang niet genoeg….

Naar huis

De ochtend was aangebroken en het was tijd om in te pakken en te ontbijten.
In het centrum van Vojka nog even gestopt om sigaretten te halen voor thuis (spotgoedkoop) en een kop koffie. Daarna was het dan toch echt tijd voor afscheid…Ik heb genoten van het gezelschap, de honden en alles wat we gezien hebben, en ben meer dan dankbaar voor de gastvrijheid en de kans om mee te mogen gaan. Met de enorme vermoeidheid viel er een grote stilte en ik was blij om Arno en de honden weer te zien. Even een paar weken rusten en dan is het tijd voor een volgende trip…Italië Raduno Dell Anno met dé dames!

Het complete fotoalbm van deze reis vind u HIER