Eerste trip naar Italië

Lange tijd heb ik er alleen maar kunnen dromen over Italië te bezoeken en daar op bezoek te gaan bij Cane Corso fokkers, het land van oorsprong. Dat deze droom vervuld ging worden kon in niet geloven….

Het begin

Op donderdag 2 mei ben ik met een heel net ingepakt koffer afgereden naar België waar ik bij Katja zou overnachten om de volgende ochtend samen naar Brussel af te rijden waar we het vliegtuig zouden pakken om verder te vertrekken naar Ancona!

Tongeren (B) – Brussel (B) – Ancona (It)

IMG 4085Aangekomen hebben ik eens alle honden bij elkaar kunnen zien en gewandeld met Kobra en Arek. Voor mij begon in Tongeren de vakantie, wat een prachtige omgeving en wat een genot om daar met je honden te mogen wandelen.
Met een volle buik heerlijk zitten kletsen en tegen de avond hebben we een fles Cava opengetrokken om te vieren dat Kobra drachtig is van Bruce. Een prachtige combinatie en ik ben meer dan alleen nieuwsgierig naar wat deze combinatie gaat geven, zeker nu ik Bruce heb ontmoet.
Ik geloof dat het 4 uur in de nacht was toen we ons bedachten dat 6 uur wel heel dichtbij was, het moment van opstaan en vertrek naar Brussel.
De ochtend zal ik besparen, maar eenmaal in de auto met muziek en Brussel in het vooruitzicht was de vermoeidheid snel vergeten. De parking was een grote aanfluiting van Ryanair! De chauffeur van de pendelbus vond het maar al te interessant die dames. Het wat ouder echtpaar helemaal vergetend werd de muziek voluit gezet en het gaspedaal ging mee. We hebben gelachen wat natuurlijk alleen maar aanmoediging was. LOL laten we het daar op houden.
Het was even spannend om weer te gaan vliegen maar de vlucht liep zo soepel dat ik mijn ogen even dicht heb gedaan voor een power-nap en toen de ogen weer opengingen was het al weer tijd voor de afdaling. De zenuwen gierde door mijn lijf….

Ancona (It)IMG 4130

Ancona waar de zon scheen.  We hadden er zo’n zin en maakte haast om naar de autoverhuur te lopen…ik lach nog vriendelijk naar de douane en bedenk me iets te laat dat ik ons koffer gewoon vergeet. Schaamrood op mijn wangen koffer gehaald en gierend door de poorten gelopen. De auto! Fantastisch! Diesel! Ruim….ik kan niet zeggen hoe hij rijd…want heb het rijden maar overgelaten aan de andere liefhebbers! De weg langs de kust….de muziek….ik zal het nooit vergeten. Het zijn kleine momenten die de trip onvergetelijk hebben gemaakt. Pitstop gemaakt om te eten! Gewoon Burger King en dat deed het lichaam even goed.

Riccione (It)

De smalle straten in Riccione waren als je het mij vraagt best spannend! De rijkunsten van Italianen…laten we daar maar niet over uitweiden. Aangekomen bij het hotel werden we niet heel warm onthaald, na het inchecken kwamen we erachter dat dit tot 16 uur kon, ik geloof dat het op dat moment iets over 4 was. De kamer geïnspecteerd en deze overtrof de verwachting. Een mooie moderne studio!

CAL2 training

13Tassen uitpakken, opfrissen en Mariano opbellen dat we gearriveerd waren. Deze kwam ons ophalen en nam ons mee terug naar Ancona om daar een training te volgen met Mr. Hannibal voor de cal2. Cal 2 is een gedrag/gehoorzaamheidstest die in Italië verplicht is om in de kampioensklasse uit te mogen komen. Mr. Hannibal werd ontzettend tijdens de autorit door ons dames. Wat een prachtige reu en wat een karakter.  Met een omweg voor wat drinken, Katja en ik waren zo’n beetje uitgedroogd kwamen we aan bij het trainingsterrein. De training bleek de beste te zijn dus ik voelde me op dat moment vereerd met het bijwonen van de training en heb dan ook getracht deze momenten vast te leggen met mijn camera. Ideeën voor Nederland en België spookte door mijn hoofd en heb deze dan ook met Katja, Mariano en de trainer waarvan ik de naam even vergeten ben besproken. Mr. Hannibal deed het ontzettend goed, zeker als je bedenkt dat deze hond met 14 maanden pas 3 trainingen gedaan had en zondag de test zou zijn!

Dé pizzeria

Terug naar Rimini waar ik de vrouw en dochter van Mariano heb mogen ontmoeten. Respect voor zijn vrouw Daniela. Ik ben blij haar te hebben mogen ontmoeten! Aan de poort werd ik meer dan geïmponeerd door een Marvin die stond te blaffen, binnen werden we door dezelfde hond warm onthaald. Dát is pas een Cane Corso, zo zie ik het graag. Marvin heb ik in mijn hart gesloten, prachtige hond met een geweldig karakter. Eten! Dat zo’n simpel restaurant zo’n verrukkelijk eten kan presenteren is voor Italië natuurlijk niet raar. Ik had van Katja al vernomen dat alleen al de piadina heerlijk was en daar was niks aan overdreven. Verrukkelijk! Daar mag je mij wakker voor maken. Een hele dunnen pizzabodem vergelijkbaar met een wrap gevuld met echte buffelmozzarella en rucola. Ik heb het hier niet over die bollen kaas die naar plastic smaken zoals we die in Nederland kennen. Lekker wijntje erbij en een pizza met prosciutto! Het smaakte meer dan goed, maar de pizza was gewoon echt te groot. Met dank aan de ober die de overgebleven stukken pizza heeft ingepakt om mee naar het hotel te nemen. De prijzen zijn absurd, als je bedenkt dat je daarvoor nog geen diepvries-industrie-pizza krijgt die niet te (vr)eten is. Ik hield nu al van Italië, het eten, de wijn, het gezelschap! Met een prachtige toeristische route terug naar het hotel! De vermoeidheid voelbaar maar slapen…nee dit weekend moest optimaal benut worden. Katja en ik klagen namelijk altijd nadat we elkaar gezien hebben nog niet uitgepraat zijn. Ik geloof dat we ondanks de lange gesprekken nog steeds niet uitgepraat zijn! Het licht ging uit, ergens middernacht de tijd weet ik echt niet meer.

Zaterdag

IMG 4119Hoewel we af gesproken hadden op tijd bij Mariano te zijn, we hebben lichtelijk uitgeslapen en ’s ochtends heerlijk ontbeten bij de koffiebar tegenover het hotel. Mooie schoenenwinkel naast de deur (ik heb me ingehouden). Een écht Italiaans ontbijt waar ik geen moeite mee heb, een espresso en croissant. Hoewel de croissant mij meer Frans lijkt, het smaakte heerlijk. De zon scheen….nog wel! Omdat we nog wat tijd overhadden besloten  we om de tijd te overbruggen door San Marino een bezoek te bbrengen. Prachtige stad al hebben we er maar een klein gedeelte van gezien. Het uitzicht was fantastisch maar het weer zo veranderlijk als maar zijn kwam. Waar we de bewolking en mist tegemoet reden, daar scheen boven aan de top ook weer de zon. Echt wind was niet voelbaar, maar de wolken dreven langs ons heen. Sprookjesachtig en mysterieus is denk ik de beste omschrijving voor dit tafereel. Zon en wolken wisselde elkaar af en eenmaal aan een piadini en prosecco begon er regen te druppelen, steeds harder. Terug in Rimini aan de koffie, ook dat kunnen die Italianen echt stukken beter dan wij dat kunnen! Heerlijk! De eerste rondleiding door de Della Diporta Dipinta (de geverfde deur) volgde en niks is zo aantrekkelijk als te beginnen met de puppen. Hoewel ik puppen altijd een hoog ohh en ahh gehalte vind hebben, ik ben niet heel snel onder de indruk. Toch sprong er voor mij één pup met sprongen uit, Claus! Claus was een reu uit de combinatie10 Isabel PDP & Bruce en ik vond het dan ook niet vreemd dat deze pup mij zo enorm aansprak. Voor mijn eigen geheugen en het thuisfront heb ik foto’s gemaakt van deze pup, niet alleen in mijn armen maar zeker ook van zijn profiel, bouw en hoofd. Na een bezoek aan de puppen kwam de rest van de kennel aan de beurt. Eén voor één werden de honden vol trots gepresenteerd en in groepen in de wei gelaten. Een prachtig schouwspel van spelende Cane Corso’s met een uitzicht waar je direct jaloers op word. Een aantal belovende honden mogen aanschouwen en veel interessante gesprekken daarover volgde. Hoewel ik het allemaal reuze interessant vond ik werd lichtelijk ongeduldig want ik wou naar Bruce Della Porta Dipinta.

Bruce Della Porta Dipinta

Eindelijk vertrokken we dan met de bus een paar straten verderop naar het huis dat bewaakt word door Bruce. Ik weet niet wat het was, maar het leek alsof Bruce enigszins teleurgesteld was……Mariano bracht wel dames mee….maar geen loopse teven. We hebben een paar prachtige foto’s kunnen maken van en met Bruce en met name de foto’s van Mariano met Bruce tonen aan dat deze man een enorme liefde heeft voor zijn honden, ook als ze niet bij hem thuis wonen. Ik kon de keus van Katja om Bruce te gebruiken voor Kobra alleen maar nog DSC07441meer beamen. De avond viel in en we waren niet het enigste bezoek die dag op de koffie kwam bij DPD. In het kantoor van Mariano konden we even uitrusten voordat we wederom naar de pizzeria zouden gaan om te eten. Dames in een kantoor die zich toch wel lichtelijk begonnen te vervelen kon maar één ding betekenen. Het was te verleidelijk die doos met DPD shirts en met een enorme lol hebben we de shirts aangetrokken en hier foto’s van gemaakt. De foto zegt denk ik genoeg, jammer dat we van het gezicht van Mariano geen foto hebben gemaakt want deze sprak boekdelend. De shirts hebben we mogen houden, een leuk aandenken aan deze reis. Op naar de pizzeria, ditmaal ben ik voor een heerlijke ravioli gegaan die ik samen met Katja gedeeld heb, en we zaten beide wederom bomvol. De limconcello en Draculina volgde samen met vele gesprekken. Moe en voldaan terug in het hotel hebben we toch wederom een hoop te vertellen aan elkaar.

Zondag

Op tijd opgestaan want dit was de dag dat Mr. Hannibal en nog 3 andere Cane Corso’s de CAL2 test zouden afleggen. Net op tijd bij de pakring in de bus van Mariano gestapt samen met de eigenaar DSC07683van Mr. Hannibal (ik ben beter in namen van honden) om de weg te volgen naar Bologna. Aangekomen in Bologna de camera’s uitgepakt en een mooie plek gezocht om foto’s te kunnen maken. Alle 3 de Cane Corso’s waren geslaagd! Waar het in Bologna nog prachtig weer was en we het aardig warm hadden, terug in Rimini was het weer minder prettig en vooral heel Hollands met regen. Het deed me denken aan de terug reis en daar had ik absoluut nog geen zin in. Ondanks de regen hebben Katja en ik samen foto’s getracht te maken van een aantal teven op vraag van Mariano. De voorgaande dag waren ons beide twee dezelfde teven opgevallen die wij zeer interessant vonden. Enigszins nat geregend wachtte we iedereen op om gezamenlijk te gaan eten, ditmaal een andere pizzeria. De heren verlieten ons om voetbal te kijken en de dames bleven achter met een lekker drankje en fijne gesprekken.  Bij terugkomst hebben we een deel van de foto’s op de computer van Mariano gezet, maar lang niet allemaal, ik wou ze eerst zelf uitzoeken en bekijken. Het afscheid volgde voordat we terug naar ons hotel zouden keren. Het was een geweldig weekend en ben blij deze mensen en hun kennel te hebben ontmoet. Terug in hotel zijn we vast begonnen onze koffers in te pakken en hebben we ons verder voorbereid op het vertrek de volgende dag. Nog even een kort berichtje op facebook geplaatst dat ik eigenlijk nog niet naar huis wou…het was te leuk, te mooi en te gezellig!

Naar huis

De ochtend viel in en met tegenzin hebben we ons klaar gemaakt om dan toch echt te vertrekken. De laatste koffie uit de koffiebar en de laatste croissant. Auto ingeladen met de koffers en op weg terug naar Ancona. Wat vreemd was dat de terugrit langer duurde dan de heenrit en het wat echt ontzettend vervelend dat de afslag dicht was, we door moesten rijden tot de tolweg en weer terug de snelweg op moesten draaien om vervolgens erachter te komen dat ook die afslag gewoon dicht was. Dat vliegtuig….dat gingen we niet halen….of misschien toch wel? Sommige momenten zal ik echt besparen om dit blog te vermelden maar uiteindelijk hebben we besloten om naar Rome te gaan met de auto en daar het vliegtuig te pakken. Een prachtige route door de bergen die niemand ons af kan pakken! Aangekomen in Rome ons ingecheckt op het vliegveld, een drankje gedaan en dan toch nog vertrokken met het vliegtuig richting Brussel. Daar aangekomen weer terug naar Tongeren waar we ons een friet gehaald hebben en deze heerlijk bij Katja en de honden hebben opgegeten. Hoewel ik ontzettend moe was ben ik toch de auto ingestapt om mijn weg te vervolgen naar Bergeijk. Arno miste me en ik moest toegeven, eenmaal dicht bij huis miste ik Arno en de honden ook ineens heel erg. Een fijnte thuiskomst en nu een week later schrijf ik deze blog met een glimlach op mijn gezicht. Wat was het toch FANTASTISCH!

Het complete fotoalbum vind u HIER

Copyright © 2015 Onze Cane Corso.nl All Rights Reserved.